Gisterenavond naar een 'muzikaal-humoristische' voorstelling geweest in het CC van Kruishoutem. Eigenlijk was het niet zo goed, maar toch wel tof om zo nog eens onder de mensen te komen. Eigenlijk mis ik het soms wel om in een kleine gemeente te wonen. Je kan nu zeggen wat je wil van een dorpsmentaliteit, maar het is toch ook gezellig. Je komt altijd mensen tegen die je kent. Vanmorgen bij de bakker kreeg ik een 'persoonlijke' behandeling en iedereen spreekt er iedereen (met de voornaam) aan. De stad is zoveel anoniemer, we kennen zelfs onze buren niet. Maar ja, de stad heeft dan ook héél wat andere voordelen: je zet een voet buiten de deur en je hebt er alles, van winkels tot culturele activiteiten. Leuven is trouwens ideaal als je in Brussel werkt. Als we in Kruishoutem zouden wonen en ik hetzelfde aantal uren per dag zou werken zou ik 's morgens om 6 uur moeten vertrekken en 's avonds pas rond 21 uur thuis zijn. Niet echt haalbaar dus. Neemt niet weg dat ik me toch nog fel met Kruishoutem verbonden voel. Daarom kijk ik elk jaar uit naar het jaarboek van de Heemkundige Kring. Vrijdag was het weer zover, een turf van meer dan 250 bladzijden. Ik ben dus weer snel in de geschiedenis van Kruishoutem gedoken. Mijn interesse ging speciaal uit naar het artikel over het einde van de tweede wereldoorlog, toen de grootvader en nonkel van mijn vader, samen met 7 andere burgers, neergeschoten werden door de Duitsers. Eén van de zwartste bladzijden uit Kruishoutems recente geschiedenis. Papa heeft ook een artikel geschreven in het boek: over herbergen uit de 17de en 18de eeuw. Volgend jaar komen die uit de 19de eeuw aan bod. Persoonlijk verkies ik die uit de 21ste eeuw !
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Dat je het maar weet. Kruishoutem is "the Best". Allee met een nieuw bestuur,soms een ruimere mentaliteit en wat roddeltantes minder zou het zo zijn.
Nee, ik woon hier heel graag en wil hier wel blijven.
Gelukkig ben je op een 15 minuten in Gent.
Een reactie posten