Terug

Juist een berichtje om te laten weten dat ik terug ben. Een wel héél erg boeiende dag gehad vandaag: om 4 uur gewekt op het vliegtuig voor ontbijt (terwijl we pas om middernacht gegeten hadden), om iets voor 6 in Charles De Gaulle aangekomen, treintickets gewisseld zodat we wat vroeger naar huis konden, rond 10 uur in Leuven, was uitgepakt, bad genomen en bed in tot 17 uur. Nog wat mailtjes gelezen, website gewerkt en nu iets eten en dan weer ... slapen. Ik beloof dat het volgende berichtje net iets interessanter wordt ! Toch nog een fotootje bijgevoegd.

Centre Africain de la Caricature

Gisterennamiddag zijn we naar de tentoonstelling 'KarikaFète' geweest. Het was een leuke ontmoeting met de mensen van le Centre Africain de la Caricature. De tentoonstelling vond plaats in een gallerij van de directeur-generaal van de Academie voor Schone Kunsten hier in Kinshasa. Een man die ongelooflijk mooie schilderijen maakt! De prijs is vrij hoog voor hier (heeft wat rijke klanten), maar redelijk naar onze normen. Dus wie weet kom ik ooit nog eens met zo'n schilderij naar huis. Het was echt leuk gisteren en we hebben tekeningen voor de Euro-kartoenale mee (nu al van drie tekenaars, er volgen er nog voor mijn vertrek morgen).

Wie denkt dat we de toerist uithangen: gisteren gewerkt tussen 10 en 13 en 's avonds opnieuw tot middernacht. We hebben deze voormiddag een belangrijke vergadering (validatie evaluatiesysteem) en deze namiddag nog een opleiding te geven. Dus nog werk voor de boeg.

De vermoeidheid begint stilaan toe te slaan.

Cossa Cossa

Wat zijn ze lekker die Congolose Cossa Cossa (een soort van riviergamba's). Ik tracht ervan te profiteren terwijl het het seizoen is. Gisteren zijn we er in de Belgische club 'Cercle Elais' gaan eten en eergisteren (met Jacques, Verkaeren en Jacqui) in le Roi des cossas. Heerlijk !

Verder hebben we uiteraard ook héél hard gewerkt. Onze opleiding rond het nieuwe evaluatiesysteem gisteren was een echt succes (geen enkele Congolees die in slaap is gevallen, en ik moet eerlijk toegeven dat dit héél erg uitzonderlijk is voor hier- omstandigheden zijn niet zo goed). Delphine en Laurence hebben een workshop gehouden rond de FB van Chef d'unité. En 's avonds volgen er nog regelmatige inhoudelijke discussies. Tof.

Ter info voor het werk: afwezigheidsassistent zou moeten werken.

Ter info voor papa: morgen zie ik Alain, hij heeft cartoons

Ter info voor zus: nog geen mand gevonden, gaan deze namiddag wel naar markt misschien daar.

Tintin au Congo

Voilà, eindelijk gelukt om vanuit Congo iets op de blog te zetten. Dit was trouwens de initiële bedoeling om een blog te starten, ook vanuit het buitenland berichtjes plaatsen, zodat ik geen twintig mails moet sturen. Posten jullie ook wat commentaar, dan blijven we ook op de hoogte van het reilen en zeilen in het kleine België. Alles gaat héél goed hier. Voor de collega's: ook Delphine en Laurence stellen het goed. Naast het harde werken hebben we ook al veel gelachen. Een kleine anekdote op dag 1: Delphine en Laurence willen de functiebeschrijving voor 'nettoyeur' maken en vragen aan de schoonmaker Mr. Jules of ze hem mogen interviewen in de namiddag. Geen probleem, afspraak om 14u30. Terug in het bureel van de projectgroep:

- Delphine en Laurence: 'Monsieur, est-ce que Mr. Jules est là ?'

- antwoord: oui, il est là ?

- D&L: 'Est-ce que vous pouvez l'appeler, nous avons un rendez-vous avec lui?

de mijnheer kijkt hun vrij verbaasd aan en zegt: 'mais oui, c'est moi!'

- D&L: 'Désolée, vous aviez mis une chemise et plus le T-shirt de ce matin'

Op dat moment doet Mr. Jules zijn hemd open om wel degelijk te tonen dat hij onder het hemd dezelfde T-shirt heeft en dat hij dus wel degelijk Mr. Jules is.

Isabelle en ikzelf zaten een beetje verder alles te observeren - konden nauwelijks onze lach inhouden. En Delphine en Laurence zijn nu al goed gekend in de projectgroep.

Verder alles goed, maar héél héél warm (meer dan 35°) en de airco werkt niet optimaal!

Tot binnenkort

Masabo

Gisteren een tof optreden van de Ruandese chansonier Masabo Nyangezi bijgewoond.

Masabo is, net als Arno, Chevalier des Arts et Lettres en in eigen land is hij immens populair. Zeven jaar lang zat hij onschuldig in de Ruandese gevangenis. Een plaats waar hij nog honderden nieuwe liedjes geschreven heeft. Momenteel verblijft Masabo in ons land. Nu het optreden zelf: in het eerste deel werden ingetogen nummers over verdraagzaamheid naar voor gebracht. Mooi, héél mooi. In deel twee ging Masabo verder met zijn Ruandese succesnummers. Alle teksten werden op een poetische wijze aan elkaar gepraat, door een Belgische dichter die Ruanda zeer goed kent (gedichten over genocide, het landschap, vluchtelingenkamp en asiel) en een Ruandese die in een haast perfect Nederlands ervoor zorgde dat er een band ontstond tussen zanger en het Nederlandstalige publiek. Het werd een fijne avond.

www.masabo.tk (kan je ook de vertaling van de teksten bekijken)

Typisch Belgisch

Vandaag naar een seminarie geweest. Bij de ontvangst hoorde ik twee mensen elkaar in het Engels aanspreken, ik stel me voor en blijkt dat de ene een Franstalige en de andere een Nederlandstalige Belg is. Aangezien men de tweede landstaal nog nauwelijks kent wordt men dus gedwongen om in het Engels met elkaar te praten. Het hele seminarie werd trouwens in het Engels gegeven om dezelfde reden. Jammer eigenlijk, niet? Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik het vreemde talenonderwijs op school ook niet zo belangrijk vond, nu weet ik wel beter.

No Hungaria

Morgen zouden we één van onze Bongocadeaubons gebruiken om bij Hungaria te gaan eten (aan de vaartkom in Leuven). Op 2 januari stuur ik een beleefd mailtje met alle gegevens en vraag om te reserveren. Toen ik enkele dagen later nog geen antwoord had, stuurde ik een herinneringsmail. Ik krijg een mail terug dat ze tot 12 januari gesloten zijn, maar dat ik daarna een bevestiging van de reservatie kan verwachten (normaal geen probleem). 15 januari: nog steeds geen bevestiging. Ik kruip in de pen (in het toetsenbord bedoel ik) en vraag nogmaals om bevestiging. Zeg nu nog eens dat ik geen geduld heb ! Vandaag kreeg ik een mailtje met volgend antwoord: 'We aanvaarden enkel telefonische reservaties, vrijdag zit alles reeds vol. Ik raad u aan om in februari te komen.' Alsof we het in ons hoofd zouden halen, om daar nog te gaan eten! Klantvriendelijk is het toch niet. Ik heb hen dit ook geantwoord en weekendesk heb ik in copie gezet (bij de bon staat trouwens nergens dat men telefonisch dient te reserveren - heb het wel twintig keer nagekeken). Dus wordt het morgen een ander restaurant ...

Vrijmetselarij

Mijn nieuwste boek is 'Vrijmetselarij - symbolen, geheimen, betekenis' van W.Kirk Mac Nulty. Een prachtig uitgegeven boek met héél veel tekeningen en foto's die de symboliek binnen de vrijmetselarij weergeven. Het boek handelt over de geschiedenis van de vrijmetselarij en de filosofie achter de rituelen. Als toemaatje krijg je een lijst met beroemde logebroeders (Oliver Hardy,Winston Churchill, enz.). Een boek dat een tip van de sluier licht over de vaak als 'geheim' beschouwde organisatie.

Tentoonstelling

Gisterenavond nog naar een cartoontentoonstelling geweest in Gent van enkele vrienden-cartoonisten. De 'Toverdoos' daar was het te doen. Op initiatief van de Vrije Academie, een clubje van enkele kunstenaars die daar komen werken (modeltekenen, houtsnijwerk, kleien, enz.) en lessen volgen. Op het eerste verdiep is een tentoonstellingszaaltje en onderaan een café. Wat een sfeer ... iedereen kent iedereen en ik kan me goed voorstellen dat men na een les blijft plakken. Het is het soort café waar je uren kan blijven praten, laat ons zeggen filosoferen en plezier maken. Spijtig dat ik zelf niet in de buurt woon, misschien zou ik dan meer tijd nemen om me op de fotografie te storten. Het risico van aan den toog te blijven hangen zou ik er dan wel bij nemen.

http://vrijeacademiegent.4t.com/contact.html

Moe

Benieuwd waarom je niet zoveel van ons hoort de laatste dagen ?

Wel we hebben het gewoon veel te druk: op het werk, maar vooral ook na het werk met de cartoons die binnenkomen voor onze wedstrijd. Elke dag komen er zo'n 25 à 50 inzendingen binnen, we zitten momenteel aan 743 cartoonisten uit maar liefst 76 landen die aan de Euro-kartoenale deelnemen. Elke avond wordt onze website dan ook aangepast. Nu weet ik het zeker: we zijn de grootste ter wereld, wel niet de meest gekende bij het grote publiek, maar ja dat komt nog wel. Vanaf volgende week zal het wel iets kalmer worden. En horen jullie dus nog van ons.

Pure luxe ...

... is het als er gewoon warm water uit de kraan loopt. En sinds gisteren is dit bij ons dus alweer een feit. Een nieuwe warmwaterketel maakt er ons leven een héél stuk aangenamer op. Hoewel gisteren de teleurstelling toch groot was. Toen het bad half vol was, kwam er enkel nog koud water uit de kraan. Frustratie alom! Een beetje bijsleutelen leverde ons vandaag echter de perfecte watertemperatuur op. Zalig. En beste vrienden, collega's, familie, lezers allerhande, ... jullie kunnen dus nu weer wat dichter in onze buurt komen want we zijn weer fris gewassen ;-)

Rust

Of liever gedaan met die rust. De kerstvakantie is voorbij en dat voel je. Deze morgen reeds aan de aankondiging van de files op de radio, éénmaal op het werk aan mijn druk gevulde agenda. Waar ik vorige week nog de tijd had, en gelukkig maar, om mijn bureau eens op te ruimen, liep ik vandaag opnieuw van vergadering naar vergadering en ook mijn mailbox werd stilaan weer gevuld. Maar je hoort me niet klagen hoor, zo heb ik het graag. Fernand had het rustiger, die had een nieuwjaarsdinertje met de collega's. Dat heb ik morgen nog te goed. Benieuwd wat onze communicatiedienst dit jaar voor verrassends op poten heeft gezet. Altijd leuk !

Congo River

Een film die we al enkele keren in de bioscoop wilden zien. Het was er toen niet van gekomen, maar nu hebben we de DVD gekocht. Prachtig gewoon hoe de belg Thierry Michel het leven op en langs de Congo rivier in beeld brengt. Het 'echte' Congo: een leven vol muziek, geloof en armoede. Met vele momenten waar je stil van wordt. Prachtige documentaire, die 2 uur duurt, maar geen moment verveelt.

Ongepast

Toen ik deze week op de radio hoorde dat een jetairvliegtuig in Cuba aan de grond stond omdat een konijn (?) in de motor beland was, was dit op zich al een raar feit. Maar toen de wachtende passagiers op de luchthaven van Zaventem ter compensatie van Jetair een diner aangeboden kregen met konijn op het menu was dit toch wel hilarisch. Het VRT- journaal ging uitgebreid in op het voorval met de Jetairvlucht (die dan toch niet naar Cuba vertrok). Net na het nieuws: een reclamespotje van Jetair. Volgens mij, puur weggegooid geld? Diezelfde dag zag ik ook nog een ziekenhuisserie waar een kindje een overdosis nicotinekauwgom gegeten had en tijdens de onderbreking werd Nicorettekauwgom aangeprijsd! Is er dan niemand op de redacties die oog heeft voor zo'n zaken? Ik vind het alvast hoogst ongepast !

Trendy

In Knack Weekend van deze week werden de nieuwste trends voor 2007 voorgesteld. Eén van die trendy spullen voor de zomer zijn klompen. Zo van die echte Zweedse houten klompen. 'Joepie', dacht ik bij me zelf, 'zo heb ik er vorige zomer al een paar gekocht'. En nu kan ik die dragen zonder dat iedereen me aankijkt met een blik van 'wat heb jij nu weer aan'. Ik moet toegeven dat ik er wel een opvallend groen paar had uitgekozen. Ik zal me dit jaar dan waarschijnlijk nog een paar bruin lederen kopen, want niets zo gemakkelijk om te dragen als klompen. Nu nog lange rokken en bloemetjes in het haar en we gaan terug naar de jaren zeventig ! Zijn er nog zo'n kledingstukken die julle graag zouden terug 'in de mode' willen zien ?

Mooie plekjes op aarde: Mekongdelta in Vietnam

Deze foto hebben we genomen net na een tropische regenbui, toen we in een bootje de Mekong afvaarden. We waanden ons in een Vietcongfilm. Vietnam is trouwens het mooiste land dat we ooit gezien hebben: prachtige natuur, lieve mensen en ook héél veel culturele bezienswaardigheden.

Oef het is voorbij

Iets wat je overal hoort tegenwoordig. Oef, de feesten zijn voorbij. Al dat eten, de verplichte familiebezoekjes, mooi opkleden en de stress om nog het geschikte cadeau te vinden (en de mensen hebben al alles), jaaroverzichten vol van geweld. Ik vraag me af, waarom iedereen er nog aan mee doet, als ze het toch niet leuk vinden. Waarom zeggen we niet collectief op 1 januari: ik ga werken en neem wel een ander dagje vrij of houden we geen 'onverwachte' party voor de ganse familie in mei? Het is inderdaad wat gekunsteld dat iedereen op kerstavond rond de feestdis zit en dat de champagne knalt om middernacht van oud naar nieuw. Maar ik ben toch steeds blij op 1 januari omdat ik dan nog een keer de ganse familie zie: grootouders, groottante, nonkel en de nichtjes en neef met respectievelijke man, vrouw en de kinderen. Eén keer per jaar allemaal samen. Dat weerzien dat vind ik echt wel leuk.

Een kusje

Een kusje hier, een kusje daar,
langs deze weg wensen we jullie een
gelukkig nieuwjaar