Dat is de titel van het laatste boek van Benoîte Groult dat ik net uit heb. Groult vertelt het verhaal van Alice, een 85-jarige feministe en haar dochter Marion (65). En handelt vnl over de manier waarop mensen ouder worden, héél langzaamaan, zonder het zelf te beseffen tot het dan eindelijk zover is: je bent oud. Iets dat me ook in het boek is opgevallen is het ontbreken van schrik om te sterven bij ouderen. Ik merk dit ook rondom mij, bij laat ons zeggen 80+-ers. Ze hebben zoiets van: 'sterven moet nog niet, maar als het komt dan is het goed. Ik heb een goed leven gehad, het hoeft niet meer per sé'. Een gevoel dat ik, met mijn 33 lentes, moeilijk kan vatten, maar dat ik echt wel merk bij hoogbejaarden. Terug naar het boek nu: zeer goed, wel niet hetzelfde niveau als 'zout op mijn huid' en de vertaling liet hier en daar toch te wensen over. Groult is ondertussen trouwens ook al 86 jaar en nog steeds even hard en kritisch.
6 opmerkingen:
Heb nog nooit een boek van Groult gelezen. Heb hier dit boek zien staan, titel is "La touche étoile", dankzij de korte inhoud dus, want titels zijn niet te vertalen. Daarom ook deze vraag: weet je soms de franse titel van "zout op mijn huid"?
Geen idee, ik moet dat boek hier ergens liggen hebben (en daar steeds wel een verwijzing naar de Franse titel), maar onze boekenkast zit echt meer dan stampvol en iets terug vinden is geen evidentie. Ik kijk dit weekend even.
Hallo saskia, na wat gesnuister op internet, heb ik denk ik het juiste boek gevonden: "les vaisseaux du coeur". Is ook verfilmd geweest, niet? Ooit wel gezien.
Ja, inderdaad is verfilmd geweest, maar niet gezien
ik meen mij te herinneren dat ik het niet zo een boeiende film vond... misschien is het boek beter?
Heb het boek gekocht, beide boeken overigens, kwestie van nog eens de moeite te doen een frans boek te lezen, maar... het is niet simpel, ik ben al blij als ik de verhaallijn kan volgen. Terug in België mag ik dan wel eens de vertaling lezen hé?
Een reactie posten