Gisteren was ik toch wel kwaad toen ik het radionieuws hoorde: Elio di Rupo wil tweetalige (Nl/Fr) scholen aan beide kanten van de taalgrens en in Brussel. Naast de pedagogische bezwaren, heb ik toch ook het gevoel dat de Waalse PS-voorman op deze manier het Frans aan de taalgrens en in Brussel verder wil laten inburgeren. Wie weet is de volgende stap: het verleggen van die taalgrens omdat iedereen er Frans spreekt. Dit is de eerste keer dat ik 'Vlaamsgezind' reageer op een uitspraak van onze Waalse collega's. Waar zijn we in godsnaam mee bezig? Bij het begin van vorige eeuw moesten we nog vechten voor lager onderwijs in onze eigen taal en slechts in 1930 kon men naar een Nederlandstalige universiteit (Gent). Waar ik nu nog het meest boos om word is dat ik gewoon overtuigd ben dat we goed kunnen samen leven Vlamingen en Walen, dat het een verrijking is om twee (totaal) verschillende culturen in ons kleine landje te hebben, dat we economisch solidair moeten zijn met de Walen aangezien het ook ooit anders was en wij als Vlamingen werk vonden in de Waalse industrie. En toch word ik gedwongen me als 'Vlaams' i.p.v. 'Belgisch' te profileren door uitspraken als die van de PS, geënsceneerde TV-programma's op de RTBF, enz. . Ik vind dit persoonlijk héél pijnlijk en ben in mijn trots gekrenkt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ja, vreemd die taalstrijd. Volgens mij moet je er idd trots op zijn. Hier hebben we ook Friesland met hun eigen taal en cultuur maar waarschijnlijk zijn er wel degelijk verschillen met de situatie hier en daar bij jullie. Ik kan er niet echt over oordelen... alleen zo een mooi landje, het zou samen moeten gaan is mijn mening!
Een reactie posten