Gisteren op de trein: ik leg mijn gelezen Metro (voor de niet-pendelaars: het gaat om een gratis krantje) op het tafeltje voor mij. De man rechttegenover vraagt vriendelijk: 'mag ik het even lezen?'. Uiteraard heb ik daar geen probleem mee en begin nog wat nota's voor het werk door te nemen. Bijna op mijn eindstation, stop ik alles mooi terug in mijn rugzak en legt mijnheer het krantje gewoon terug. Ik word beloond met een fantastische glimlach. Wat kan pendelen toch fijn zijn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Het enige lichtpuntje aan het weer terug gaan werken is de metro.
Een reactie posten