Waarom die euforie? Historische verkiezingen, ah ja, waarom dan wel? Ik lees in de krant 'Eerste afro-amerikaanse president van Amerika', enkele pagina's verder lees ik 'Beste sommelier is een vrouw'. Het spijt me maar zolang we dergelijke koppen in de krant zien staan hebben we nog niets bereikt. Een half uur Ter Zake, waarvan 25 minuten over de huidskleur van de nieuwe president. Hoor ik de interviewer vragen: 'is het niet erg dat hij in de campagne een stuk zijn origine heeft moeten wegcijferen?' Hallo, ik hoop dat een presidentskandidaat een politieke visie heeft en dat het geslacht, de huidskleur, de afkomst, de familiale situatie, enz. helemaal geen rol speelt. Waarom zeggen we niet: Obama is erin geslaagd meer kiezers naar de stembus te krijgen of de kiezers hebben het gevoel dat hun stem wel een verschil maakt. Waarom analyseren we niet hoe deze man miljoenen Amerikanen kon beroeren (wat een charisma zeg!) en wat zijn politieke uitdagingen zullen zijn.
Natuurlijk begrijp ik wel dat de zwarte gemeenschap enige trots voelt, dat de droom die Martin Luther King ooit had, na meer dan 40 jaar toch realiteit wordt. Maar laat er ons in de toekomst maar gewoon van uitgaan dat elke persoon specifieke talenten heeft en als dat talent nu éénmaal 'leiderschap', 'politieke visie' en 'charisma' is je het misschien wel tot president van de VS schopt. En als dit een goeie neus en goed ontwikkeld smaakvermogen is je misschien wel de beste sommelier van het land wordt. Blank, geel of zwart, man of vrouw.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten