Bezoek aan de waterval

Verbaasd over het prachtige landschap, kon ik nog net zeggen: 'zo mooi, het lijkt wel een ....', een fractie van een seconde later lig ik op de grond, een pijnscheut door mijn teen. Hinkelend bereik ik het water om mijn voet erin onder te dompelen, kwestie van het zwellen tegen te gaan. Ik kon nog nauwelijks genieten van deze prachtige watervallen, echt zoals in een subtropisch zwembad (dat is wat ik wou zeggen), met azuurblauw water en prachtige bomen er omheen. Als mijn eerste kootje van mijn tweede teen een blauw ringetje begint te vertonen, raadt de gids toch aan om langs een dokter-apotheek te gaan. Tot mijn verbazing is de spreekkamer in een open ruimte achter in de apotheek. 'Gelukkig dat ik enkel voor mijn teen kom', flitst het door me heen. Maar ik maak me zorgen om niets: twee meter van me vandaan en nog steeds achter haar toog blijvend verwijst de dokter-apotheker me door naar het ziekenhuis.

In het ziekenhuis blijkt er één dokter aanwezig, de hoofdchirug, gespecialiseerd in ... alles. Gelieve even op het bankje (in open lucht) te wachten tot de dokter er is. We trachten de affiches aan de muur te begrijpen: een superhaan (superman bij de kippen) steekt een belerend vingertje in de lucht en alle kippetjes zitten mooi in van die grote manden. We besluiten dat het over de vogelgriep gaat. De superdokter laat ons weten dat hij het ontzettend druk heeft, een soort buikgriep of zo. Persoonlijk vinden we het vrij rustig in het ziekenhuis, waar slechts hier en daar iemand aangeslenterd komt (ik denk niet dat ze er ziekenwagens hadden).

Na een kort onderzoek blijkt het toch wel aangewezen om een foto van mijn teen te nemen. Hup, samen met de verpleger naar de radiologie, enkele deuren verder. We staan voor een gesloten deur. Oh ja, zegt die verpleger laconiek, het is vier uur dertig, die is naar huis. Ok dan gaan we ook maar naar huis, in de veronderstelling dat alles wel in orde komt met de teen.

En inderdaad alles is in orde gekomen, de dieppaarse, rode teen werd stilaan terug normaal.

Impressie uit Laos en Cambodja

Pech

Onze trip naar Laos en Cambodja begon niet zo goed:
1. Aangekomen in Vientiane bleek er een reiskoffer niet te zijn aangekomen, pas twee dagen later hadden we die terug
2. Dag 3 slippartij in de modder voor een fantatische waterval, teen sloeg alle kleuren uit en een bezoek aan het ziekenhuis noodzakelijk - maar alles kwam in orde
3. medereizigers gerepatrieerd door sterfgeval
Maar voor de rest een prachtige reis.

Zomers

Fijn genoten van een zomers dagje: luieren op een terrasje, boekje lezen, winkelen, ... . Heerlijk, zo'n dagje vrij zorgt voor energie voor de rest van de week.

St Just Le Martel

Daar waren we dus. In St Just Le Martel, een klein dorpje in de buurt van Limoges. We waren er uitgenodigd om het cartoonfestival bij te wonen en sliepen bij Madame Monique. Het festival vond plaats in een grote tent (2 maanden en 200 vrijwilligers nodig om alles op te zetten). 'Le bar est ouvert ' dat moesten ze ons uiteraard geen twee maal zeggen, tegen dag 2 stond Fernand al een kwartier op voorhand klaar. We genoten van een fantastisch weekend, legden vele contacten met tekenaars en collega organisatoren, proefden van fantastische wijnen en maakten kennis met de culinaire specialiteiten van Le Limousin: le boeuf (wat een smaak, zo'n steak vind je hier niet meer), le jambon d'agneau van Le Baron en last but not least: le porc au cul noir (heerlijk varkensvlees). Voor de gelegenheid werd een nieuw gerecht gelanceerd: het rosé (jawel rosé) gegrilde varkensvlees met appelmoes en kastanjes op een broodje. Fantastisch!!! Zondagavond gingen we dus met tegenzin met de 'tekenaarstrein' terug naar Parijs, waar we nog wel wat afgelachen hebben. Maandagochtend nog de Botanische tuin en de grote moskee van Parijs bezocht en dan terug naar huis.

Morgen meer

Zijn vier dagen in Frankrijk geweest ... maar daarover morgen meer.

Postkaart

We zijn jullie adressen vergeten mee te nemen naar Spanje, vandaar een elektronische versie.

Lessons learned

Ha, we zijn terug in het land. Mooi blanke en dus geen zongebrande huid. Niet dat we slecht weer gehad hebben. In tegendeel. Het was zo warm dat we overdag trachtten in de auto te blijven of binnen in het hotel of een museum en 's avonds pas buiten kwamen. Een 14-daagse autotrip in Spanje daar leer je héél wat van, hierbij 5 lessen die we getrokken hebben.

1. Ga nooit het oude stadscentrum van Toledo in zonder stadsplan!
2. Een hotel vinden in Baskenland is niet zo evident. Tracht nog in Frankrijk te overnachten of rij onmiddellijk door naar Bilbao.
3. Ga niet op zoek naar een restaurant voor 20u30, het heeft geen zin. Om de eerste dagen honger en frustratie te vermijden kan je je ritme thuis al wat aanpassen bv. door iets later te eten dan gewoonlijk.
4. Een woordenboekje 'Spaans voor op reis' kan je goed gebruiken in het Spaanse binnenland. Dan ben je immers zeker dat wat je op je bord denkt te zullen krijgen er ook effectief zal liggen.
5. Draai nooit met de auto op een plaats waar de bouwvakkers net een betonmolen aan het uitspoelen zijn. Onze grijze wagen ziet nu immers bruin!

Meer nieuws uit Spanje met enkele foto's binnenkort op onze blog.

Spaanse les

Onze kennis van het Spaans is minimaal, net als het Nederlands, Engels en Frans van de Spanjaarden. We leggen het dan ook met handen en voeten uit. Wat soms tot hilarische situaties leidt. Veel te ingewikkeld om hier te beschrijven, maar we vertellen het later nog wel eens.

In elk hotel heb je hier WIFI en gezien we een pc mee hebben is dit heel makkelijk. Maar je hebt een prepaid toegangskaart met een pin nodig en die waren in geen enkel hotel nog beschikbaar en in de steden kon niemand ons vertellen waar we dergelijke kaart konden kopen. Dus vandaar lange tijd niets van ons gehoord. Hebben al heel wat kilometers afgelegd en al heel wat mooie dingen gezien. We passen ons ook stilaan aan aan de Spaanse cultuur: middageten rond 15uur, een siësta, stadsbezoeken uitstellen tot 18 uur om dan laat 's avonds nog iets te eten.

Dromen van reizen

Onlangs las ik volgende quote 'Als je droomt van een donut, heb je nog geen donut. Als je droomt van reizen, dan ben je op reis'. En eigenlijk ben ik het daar volkomen mee eens. Laat je gedachten eventjes afdwalen naar mooie, al dan niet exotische, plekjes en je voelt de rust en energie op je afkomen. Op een regenachtige zondagochtend dwalen mijn gedachten dan ook af naar een verlaten strand aan een ongerepte kuststrook, een wandeling in de in bloei zijnde heide, een zonnebloemveldje, een dorpje in het verre Afrika, .... . De ganse wereld verken ik op die manier. Nu is het tijd voor een lekker kopje koffie, mmm.... Braziliaanse koffie, koffieplantages, het Amazonewoud,....

Bijna vakantie

Nog twee dagjes werken en dan is het eindelijk zo ver: vakantie. 4 volle weken, trouwens! Ik kijk er al naar uit en zal er met volle teugen van genieten, want eerlijk gezegd de vermoeidheid slaat toch wel een beetje toe.