Ik herinner me dat ik als kind iedereen de 'oren van hun kop zaagde' om gezelschapsspelletjes te spelen. Tot ze toegaven. En nu doe ik dit nog: 'schat zin om te scrabblen ? Abelone? Monopoly of Rummikub, dan? Ben ik nu echt de enige die verzot is op gezelschapsspelletjes?
18 september 2007
12 september 2007
Metro-ontmoeting
Gisteren op de trein: ik leg mijn gelezen Metro (voor de niet-pendelaars: het gaat om een gratis krantje) op het tafeltje voor mij. De man rechttegenover vraagt vriendelijk: 'mag ik het even lezen?'. Uiteraard heb ik daar geen probleem mee en begin nog wat nota's voor het werk door te nemen. Bijna op mijn eindstation, stop ik alles mooi terug in mijn rugzak en legt mijnheer het krantje gewoon terug. Ik word beloond met een fantastische glimlach. Wat kan pendelen toch fijn zijn.
09 september 2007
Weekend
Een rustig weekendje gehad er was niet echt veel gepland en dus konden we lekker onze zin doen. Gisteren: strijken, poetsen, een herstgarderobe inslaan, wat lezen, ... . Vandaag: naar de Chinees met Gert, Vero en Egon en daarna op bezoek bij Fernands'moeder. En nu heb ik de zondagavondblues. Maar mijn schatteke heeft me net een Hasseltse koffie klaargemaakt, ik voel me al een stuk beter.
08 september 2007
05 september 2007
03 september 2007
Aicha
Vandaag was het niet alleen de eerste schooldag voor héél wat kinderen. Bij ons zijn ook héél wat nieuwe collega's gestart. Rond 10 uur stopte er een 'poetswagentje' voor mijn bureau, waarachter een jonge, kleine, gesluierde vrouw verscholen zat. Ze komt met uitgestoken hand naar me toe 'Enchanté, je suis Aïcha' gevolgd door een 'je suis ravi de pouvoir travailler pour vous'. Ik wist gewoon niet meer wat zeggen (en dat gebeurt niet zo vaak) en werd er onmiddellijk vrolijk van. De beste manier om vooroordelen weg te werken, geloof me maar.
01 september 2007
Afscheid
Gisteren hebben we afscheid genomen van onze directeur-generaal die een nieuwe professionele uitdaging aangaat. Ik vind het zo jammer, gezien hij me alle kansen gegeven heeft om me verder te ontplooien, door me steeds meer en meer verantwoordelijkheid te geven, door de juiste vragen te stellen om mijn creativiteit verder aan te wakkeren, ... . Nu moeten we het zonder zijn steun, luisterend oor, ... stellen, nu staan we er alleen voor. Maar één ding is zeker er zal altijd een stukje Geert in mijn manier van werken terug te vinden zijn. Bedankt en het ga je goed!
Abonneren op:
Posts (Atom)