Surrealisme

Surrealisme is blijkbaar aan een come-back bezig in ons land.

Kop eraf

Voilà de kop is eraf. De eerste personen zijn 'officieel' ingelicht. Mijn directeur-generaal a.i. die plots aan zichzelf begint te twijfelen. Mijn medewerkers, dat was het moeilijkste. Sommigen laten de tranen rijkelijk vloeien, anderen zeggen aarzelend: 'tof voor jou, we zullen je uiteraard wel missen.' Dat 'uiteraard' zegt uiteraard ook alles, ik verdenk sommigen ervan dat ze blij zijn dat ze van me af zijn. En ik, ik ben opgelucht, blij, heb tonnen nieuwe energie die ik aan deze nieuwe uitdaging wil besteden en ... ik ben bang. Help ik kan niet meer terug (toch niet onmiddellijk), doe ik er wel goed aan? Conclusie: waarschijnlijk te lang op dezelfde plaats gebleven!

Parijs

Belgium/Belgique komt op de tweede plaats in de alfabetische rangschikking van OESO-landen. Zo kwam het dat ik links van me mijn Oostenrijkse (Autriche/Austria) collega en rechts van mij een Canadese collega had. Beide héél toffe mensen waar ik zeker mee in contact zal blijven. Ik had van mijn plaatsje vooraan ook een mooi zicht op de tolkencabines en wat ik zo vreemd vond was de handgebaren die de dames (er waren geen mannelijke tolken) maakten bij het praten. Net of ze hun eigen betoog aan het opbouwen waren.

Na een eerste dag hard werken ben ik toch nog eventjes naar de Eiffeltoren vlak bij mijn hotel gaan kijken, die voor het Franse voorzitterschap van de EU in een blauw kleedje werd gestopt. Héél mooi, echt waar!

Wat vond ik in mijn schoentje ...

Blijkbaar is sinterklaas vannacht bij ons geweest. Er stond een zak vol speel- en snoepgoed klaar. Er zat een briefje bij: 'Dit is voor de lieve kindjes, Alek, Aren en Egon. Omdat ze dit jaar zo braaf zijn geweest.'

De foto's

Alek

is gisterenavond ter wereld gekomen, moeder en kind stellen het prima. Straks de eerste fotootjes. Dit melden u de trotse Opa en Saskia

Spannend

We zijn al de ganse dag aan het wachten op de komst van ons jongste familielid ... Benieuwd? Morgen meer.