Kop eraf

Voilà de kop is eraf. De eerste personen zijn 'officieel' ingelicht. Mijn directeur-generaal a.i. die plots aan zichzelf begint te twijfelen. Mijn medewerkers, dat was het moeilijkste. Sommigen laten de tranen rijkelijk vloeien, anderen zeggen aarzelend: 'tof voor jou, we zullen je uiteraard wel missen.' Dat 'uiteraard' zegt uiteraard ook alles, ik verdenk sommigen ervan dat ze blij zijn dat ze van me af zijn. En ik, ik ben opgelucht, blij, heb tonnen nieuwe energie die ik aan deze nieuwe uitdaging wil besteden en ... ik ben bang. Help ik kan niet meer terug (toch niet onmiddellijk), doe ik er wel goed aan? Conclusie: waarschijnlijk te lang op dezelfde plaats gebleven!

Parijs

Belgium/Belgique komt op de tweede plaats in de alfabetische rangschikking van OESO-landen. Zo kwam het dat ik links van me mijn Oostenrijkse (Autriche/Austria) collega en rechts van mij een Canadese collega had. Beide héél toffe mensen waar ik zeker mee in contact zal blijven. Ik had van mijn plaatsje vooraan ook een mooi zicht op de tolkencabines en wat ik zo vreemd vond was de handgebaren die de dames (er waren geen mannelijke tolken) maakten bij het praten. Net of ze hun eigen betoog aan het opbouwen waren.

Na een eerste dag hard werken ben ik toch nog eventjes naar de Eiffeltoren vlak bij mijn hotel gaan kijken, die voor het Franse voorzitterschap van de EU in een blauw kleedje werd gestopt. Héél mooi, echt waar!

Wat vond ik in mijn schoentje ...

Blijkbaar is sinterklaas vannacht bij ons geweest. Er stond een zak vol speel- en snoepgoed klaar. Er zat een briefje bij: 'Dit is voor de lieve kindjes, Alek, Aren en Egon. Omdat ze dit jaar zo braaf zijn geweest.'

De foto's

Alek

is gisterenavond ter wereld gekomen, moeder en kind stellen het prima. Straks de eerste fotootjes. Dit melden u de trotse Opa en Saskia

Spannend

We zijn al de ganse dag aan het wachten op de komst van ons jongste familielid ... Benieuwd? Morgen meer.

Zwarte presidenten en vrouwelijke sommeliers

Waarom die euforie? Historische verkiezingen, ah ja, waarom dan wel? Ik lees in de krant 'Eerste afro-amerikaanse president van Amerika', enkele pagina's verder lees ik 'Beste sommelier is een vrouw'. Het spijt me maar zolang we dergelijke koppen in de krant zien staan hebben we nog niets bereikt. Een half uur Ter Zake, waarvan 25 minuten over de huidskleur van de nieuwe president. Hoor ik de interviewer vragen: 'is het niet erg dat hij in de campagne een stuk zijn origine heeft moeten wegcijferen?' Hallo, ik hoop dat een presidentskandidaat een politieke visie heeft en dat het geslacht, de huidskleur, de afkomst, de familiale situatie, enz. helemaal geen rol speelt. Waarom zeggen we niet: Obama is erin geslaagd meer kiezers naar de stembus te krijgen of de kiezers hebben het gevoel dat hun stem wel een verschil maakt. Waarom analyseren we niet hoe deze man miljoenen Amerikanen kon beroeren (wat een charisma zeg!) en wat zijn politieke uitdagingen zullen zijn.

Natuurlijk begrijp ik wel dat de zwarte gemeenschap enige trots voelt, dat de droom die Martin Luther King ooit had, na meer dan 40 jaar toch realiteit wordt. Maar laat er ons in de toekomst maar gewoon van uitgaan dat elke persoon specifieke talenten heeft en als dat talent nu éénmaal 'leiderschap', 'politieke visie' en 'charisma' is je het misschien wel tot president van de VS schopt. En als dit een goeie neus en goed ontwikkeld smaakvermogen is je misschien wel de beste sommelier van het land wordt. Blank, geel of zwart, man of vrouw.